Rugklachtenboek.nl

Wel of niet opereren aan een hernia?

Door Guus · bijgewerkt 15 oktober 2026 · leestijd 8 minuten

Ik heb er drie gehad. En ik ga je iets vertellen dat ik nooit zo hardop heb gezegd: als ik toen had geweten wat ik nu weet, was ik nooit voor die eerste operatie gegaan.

Laat ik meteen zeggen wat dit stuk niet is. Ik ben geen arts en ik ga je niet vertellen wat jij moet doen — dat kan ik niet, want ik ken jouw scan niet en jouw klachten niet. Wat ik wel kan: je vertellen hoe het bij mij is gegaan, en welke vraag ik achteraf had moeten stellen.

Hoe het bij mij liep

In 2020 schoot het tijdens een workout door mijn rug. Een sekwesterhernia op L4-L5: de tussenwervelschijf scheurt en er breekt een stuk af dat vrij tegen de zenuw aan komt te liggen.

Wat ik daarna deed, deed vrijwel iedereen in mijn situatie. Een paar maanden zware medicatie. En toen opereren.

Wat ik níét deed, was eerst maandenlang echt aan mezelf werken. Mijn buik en billen aanzetten, hangen, mobility, mijn leven anders inrichten, de stress aanpakken — niet als iets erbij, maar als hoofdzaak. Dat kwam pas na operatie drie.

Ik deed het precies andersom. Eerst de ingreep, daarna weer leven zoals ik altijd leefde — met een rug die net geopereerd was.

Operatie twee was eind 2022: een stuk wervel weg om de zenuw ruimte te geven. Operatie drie, april 2023, was een wervelfusie via mijn buik.

Voor mij is het te laat. Mijn wervels zitten vast, ik heb restschade in mijn rechtervoet. Daar kom ik niet meer op terug. Maar jij leest dit misschien vóór jouw eerste operatie.

Waarom jouw uitgangspositie waarschijnlijk beter is dan de mijne

Dit is belangrijk, want mensen schrikken van "drie operaties" en concluderen dat het bij hen ook die kant op gaat.

Ik heb een aantal aangeboren afwijkingen in mijn onderrug: een vergroeide L5, een open boog, een lyse. Mijn rug is bouwkundig anders in elkaar gezet dan die van de meeste mensen. Daar heb ik niet om gevraagd en daar kon ik niks aan doen.

De kans is groot dat jij dat niet hebt. Waar ik tegen een fundament aanliep dat scheef stond, heb jij waarschijnlijk gewoon een rug die te lang verkeerd belast is, te weinig steun krijgt van je buik en billen, en te veel spanning heeft moeten verwerken.

Dat is goed nieuws, hoe raar dat ook klinkt. Want dát soort dingen kun je veranderen. Mijn wervels kon ik niet veranderen. Jouw gewoontes wel.

Dus dat het bij mij ondanks alles drie operaties werd, zou je niet bang moeten maken. Ik zat in de moeilijkste categorie. Jij waarschijnlijk niet — en dat is juist een reden om het eerst zelf te proberen.

De vraag die ik had moeten stellen

Niet "moet ik geopereerd worden". Die vraag legt alles bij de arts neer en levert je een ja of een nee op zonder dat je snapt waar het van afhangt.

Wat ik had moeten vragen is dit:

Is er ruimte om het eerst zelf te proberen — en hoe lang dan?

Dat is een normale vraag. Een goede arts vindt hem prima en geeft je een eerlijk antwoord: soms "ja, drie maanden, kom dan terug", soms "nee, en dit is waarom niet". In allebei de gevallen weet je waar je aan toe bent, en dat is een heel andere positie dan overgeleverd zijn aan een beslissing die je niet begrijpt.

Ik heb hem niet gesteld. Dat is mijn grootste spijt in dit hele traject.

En stel hem met een plan erbij

"Zelf proberen" betekent niet afwachten tot het overgaat. Dat is het misverstand waar mensen in trappen, en dan komen ze drie maanden later terug met precies dezelfde klachten en de conclusie dat het niet werkte.

Het betekent: elke dag je buik en billen bewust aanspannen. Hangen voor ruimte tussen je wervels. Mobility op je goede dagen, niet als het al misgaat. Wandelen, elke dag. Kijken naar je werk en je stress, want die doen meer met je rugspanning dan de meeste mensen denken. En dat volhouden langer dan je zin in hebt.

Doe je dat drie maanden echt, dan weet je iets. Doe je het half, dan weet je niks — behalve dat half het niet is.

Wanneer je niet moet wachten

Hier wil ik heel duidelijk zijn, want ik ga geen mensen de vernieling in helpen met een verhaal over geduld.

Er zijn situaties waarin wachten geen dapperheid is maar schade. Bel direct je huisarts of de huisartsenpost, ook 's nachts, bij:

  • verlies van controle over je plas of ontlasting, of niet meer kunnen plassen
  • een doof gevoel rond je zitvlak, liezen of binnenbenen
  • kracht die snel wegvalt in een been of voet — een voet die begint te slepen
  • klachten in allebei je benen tegelijk
  • koorts erbij, of onverklaarbaar gewichtsverlies

Bij dit soort klachten tellen uren, en dan is opereren niet een keuze maar een noodzaak. Luister naar je arts.

En ook zonder die alarmsignalen kan de conclusie gewoon zijn dat opereren het verstandigste is. Aanhoudend krachtverlies, uitval die niet herstelt, pijn die na maanden niets opschuift — dat zijn redenen waarbij je arts goede gronden heeft. Ik ben tegen onnodig snel opereren, niet tegen opereren.

Wat een operatie wel en niet doet

Dit heeft bij mij het langst geduurd om te snappen, en het is misschien wel het belangrijkste uit dit hele stuk.

Een operatie haalt de druk van de zenuw. Dat is wat hij doet, en dat kan hij goed.

Wat hij niet doet: je manier van zitten veranderen. Je tilgewoontes. Je stress. Hoeveel uur je werkt. Hoe sterk je buik en billen zijn. Hoe je slaapt. En dat is nou net het deel dat bepaalt of het wegblijft.

Bij mij kwam het twee keer terug. Niet omdat de chirurg zijn werk slecht deed — ik ging daarna gewoon weer leven zoals ik altijd leefde. Dezelfde uren, dezelfde stress, dezelfde houding, alleen nu met een rug die net was geopereerd.

Dus of je nu wel of niet geopereerd wordt: dat andere werk moet je hoe dan ook doen. Doe je het niet, dan ben je na de ingreep terug bij af. Doe je het wél, dan is er een kans dat je die ingreep niet nodig hebt.

Als ik opnieuw mocht beginnen

Dan had ik eerst maanden echt aan mezelf gewerkt. Niet half, niet erbij, maar als hoofdzaak. En pas als dat niet had gewerkt, was ik naar de operatietafel gegaan.

Dat is geen advies om een operatie te weigeren. Het is een advies om de vraag te stellen die ik niet heb gesteld.

Het hele verhaal staat in Overeind

Drie operaties, mijn eigen scans, en 29 praktische tips die je thuis kunt doen — zonder sportschool, zonder apparaten. Precies het werk dat ik bedoel als ik zeg: probeer het eerst zelf.

PDF · 10 hoofdstukken · €14,95 · 14 dagen niet goed, geld terug.

Bekijk Overeind →